Word lid

Button nieuw

DoerakSneek

Vaarrondje Nederland - Duitsland

globale route 2 9

door Emiel, Silvie en Baike (onze hond) met de Golfbreker, een Doerak 850 AK.

Ik (Silvie) heb verhalen geschreven op facebook voor het huisfront. Die verhalen werden erg veel gelezen en ik heb ze hier aan elkaar geplakt.

De route gaat Van Belt-Schutsloot via de Hoogeveense vaart en de nieuwe Veenvaart door Duitsland en bij Lobith Nederland weer in. Verder naar Utrecht, de Vecht, Randmeren, Flevopolder en Zwarte water.
We zijn vertrokken op 15 vrijdag juli om 16.00 uur uit Belt-Schutsloot onze zomerhaven. De eerste dag kwamen we tot de Rogatsluis op de Hoogeveense Vaart en daar hebben we overnacht.

16 juli

We zijn beland in Hoogeveen. Dat was niet helemaal de bedoeling maar ook weer niet erg. Het zit zo: onze vuilwatertank heeft kuren. De pomp werkt niet. Zekeringen vliegen er uit. En na drie zekeringen waren we erdoorheen. Zonder vuilwatertank is zonder toilet, dat is dus niks. Oplossing: leeg laten pompen in een jachthaven en kijken wat er aan scheelt. 
De almanak erop nageslagen en de eerst volgende jachthaven met vuilwaterafvoer was dus Hoogeveen. En daar liggen we nu met een lege vuilwatertank. We hebben een zekering gekregen van een mede schipper die bij ons lag maar helaas, er zit ergens kortsluiting. Nog even zoeken waar, maar we kunnen in ieder geval onze toilet weer gebruiken!
Ondertussen Hoogeveen verkend, lopend en met de vouwfiets, heerlijk gegeten bij restaurant de Beurs. Die doet zijn naam eer aan: lekker eten voor weinig! Als klap op de vuurpijl kreeg ook een van de fietsjes kuren: zachte band en een trapper vloog eraf. Dus met een halve fiets terug gefietst. Beweging genoeg gehad vandaag!
Morgen varen we richting Emmen. We weten de weg al. Deze route leggen we elk jaar af in het najaar. Leuk om te doen want de brugwachters rijden steeds met je mee. We kennen er al een paar.
Onderweg hoorden we van een medeschipper dat de tegenstroom van het Dortmunder Emstkanal heel sterk is. Zo ja, dan wordt het moeilijk voor onze Golfbreker. We hebben geen zin in zoveel tegenstroom, want dan gaan we al die 170 km. echt met een slakkengangetje. Onze topsnelheid is 12 en dan moet de motor echt op 2300 toeren brullen.

19 juli

1Vandaag hebben we de toerist uitgehangen in het Veenpark museum, hier kwamen we gistermiddag aan. Twee jaar geleden hebben we dit niet bezocht maar nu wilden we er niet zomaar door varen, want ja,  je vaart er ongeveer dwars door.  Dus een kaartje gekocht. Of we met de rondvaart boot mee wilden?  Nou nee, dank u. 
Maar we willen wel met de trein! Het treintje ging naar de turfafgraving waar een oude man ons alles vertelde over hoe dat vroeger ging. We hebben met aandacht geluisterd in de snikhete zon. We klagen niet hoor! Daarna het park doorgewandeld. Allerlei huisjes van plaggenhut tot huisjes rond ons geboorte jaar bekeken. Armoe was dat, die turfstekers hadden het niet best. 

Na een paar uur waren we uitgekeken. Terug gelopen naar de Golfbreker, trossen los, op naar ten Apel! 
Maar zover kwam het niet. Door de hitte wilde een brug niet open. We lagen daar met een boot of 7 voor. Dubbel liggen en wij pasten er nog nét achter. Kunst en vliegwerk, dwars door de beplanting maar we lagen! Maar goed ook, want 2 uur later hadden ze de brug pas los, door hem nat te sproeien. En daar gaat je plan.
De volgende bruggen en sluizen werden niet bepaald snel bediend. Ik denk dat de sluiswachters last hadden van de hitte. We zijn met een jong Duits stel en een gepensioneerd Nederlands stel opgevaren. Als je zo lang moet wachten kom je met elkaar aan de praat. We zitten toch allemaal in het zelfde schuitje! Gezelligheid alom.
De laatste sluis konden we net met ons drieën in. Het uitvaren zou even moeilijk worden, dus overleg tussen de schippers. Stond een man aan de kant te roepen: het kan gemakkelijk! Ik er meteen bovenop ( inkoppertje): de beste stuurlui staan aan wal!! De schippersvrouw naast me lag in een deuk. De man hield verder zijn mond.
We zijn beland in Emmer Compascuum. We liggen gezellig achter elkaar. En ik heb meteen de borrel gepakt en met ons zessen hebben we een glaasje gedronken. Nou ja, het werden er een paar meer! Toen werd het tijd om te eten. Met deze hitte en dan een paar borrels op de nuchtere maag. Maar gezellig was het!
Morgen gaan we in Ten Apel water bunkeren, vuilwater lozen en boodschappen doen. En dan gaat het toch richting Haren in Duitsland. Het jonge Duitse stel zei dat de tegenstroom reuze meevalt. Maar we hadden al eerder besloten om Duitsland in te varen. Vaak ben je te bang!

20 juli

2Ons Duits avontuur is nog maar heel erg kort. Precies 10 meter. We liggen net over de grens ónder het grensbord. 
Dat komt zo: De hele dag pech bij sluizen. Duurt allemaal heel lang. We wilden eerst naar ter Apel en zijn om 9 uur vertrokken. Maar overal dus erg veel oponthoud.
Hoogtepunt vandaag was dat we in de haven van ter Apel enorm goed werden geholpen. Tot een jumbogolfkarretje aan toe om boodschappen te doen. Wat een service!
Dezelfde weg weer terug. Dezelfde wachttijd bij de sluis. Een uur, de sluiswachter bediende ook nog een brug verderop. Toen bakboord uit onder een brug door die voor de verandering al open stond Duitsland in. Nét over de grens was de eerste sluis. We moesten aan een touw trekken voor de bediening. Aldus gedaan. Wachten .. Wachten (kwartier later) toen kwam krakend een luidspreker tot leven: Bla bla bla in het Duits. Niet te verstaan! Naar de camera die daar stond in gebarentaal: we horen het niet!
Potdikke! Goed begin zeg!
Weer de luidspreker: Wir mussen anrufen! Oooh we moeten bellen! Telefoonnummer stond op het bord, maar....nummer niet bereikbaar. Ggrrrr. 
Inmiddels kwam van de andere kant van de sluis een Duits bootje. En die mensen gaven ons het goede nummer. Maar ondertussen kwam er een man aanrijden. Als schippers zie je het direct: gelukkig een sluiswachter! En hij kwam ons vertellen: da gibt es eine kaputte Brücke darüber hinaus. Jaaa hoor tuurlijk! 
Wat we willen? Zurück oder hier bleiben?' Nou ja hier maar blijven, mooie steiger, straks bbq aan! Goed toch? Morgenvroeg bellen we het goede nummer en als de brug is gemaakt kunnen we door naar Haren en anders..... toch maar omkeren en onze vakantie in Nederland verder?

21 juli

We zijn in Haren, Jawohl Duitsland! ’s Morgens ging het rode licht bij de sluis uit, dus wisten we dat we verder konden. De kapotte (op afstand bediende) brug gaf nog steeds problemen! Er moest een monteur ter plekke komen en die kreeg het na een tijdje voor elkaar. Gauw er onderdoor! We zijn tot Haren gekomen en hebben een heel klein stukje van het Dortmunder-Emskanal gehad. Nou de tegenstroom valt inderdaad erg mee.

22 juli

Vandaag hebben we Lingen bereikt. Ons motortje moest er hard aan trekken. Niet door tegenstroom, maar door drie andere “Sportboten” (zoals ze pleziervaart hier noemen). We komen veel sluizen tegen en die worden niet  alleen voor jou bediend, wel voor een groep ‘Sportboten’, waarvan er twee omgebouwde vrachtscheepjes waren. Dus we moesten er wel achteraan.
Bijna constant op topsnelheid en bochten een beetje afsnijden hielden we net bij. Maar daardoor konden we wel lekker afwachten. Via de marifoon hoorden we de voorste boot steeds oproepen of de sluis bediend kan worden voor vier boten. Dat kon! Na de derde sluis konden we het kalm aan doen. Tot Lingen geen sluizen meer.
We hebben de andere boten laten gaan. Ondertussen begon het behoorlijk te regenen en ook kwam er onweer aan te pas. Het werd zo heiig en donker dat we de navigatielichten aan hebben gedaan. 10 Km voor Lingen ( ik stond aan het roer) hoorden we een soort bons en direct daarna merkte ik dat er wat in het roer zat. Ander geluid en het toerental liep terug. In een opwelling meteen gas achteruit gegeven en daar vloog een stuk plastic onder de boot vandaan. Gelukkig dat zijn we kwijt!
In Lingen aangekomen zijn we in de oude haven gaan liggen. Geen voorzieningen en damwand maar wel in het centrum. Om de hoek zit de Lidl en de warme bakker. Nu is het wachten op onze vrienden. Ze komen ons morgen met de motor opzoeken. Gezellig!

25 juli

Het weekend is alweer voorbij. Het hele weekend zijn we in Lingen gebleven. Het park dat aan deze oude jachthaven ligt, is ook een ontmoetingsplek voor mensen met minder frisse bedoelingen. Alcoholisten op bankjes, drugsgebruikers, enz.
We hebben onze vrienden op bezoek gehad en zijn heerlijk uit eten geweest. Gezellige dag en avond gehad. Toen we ze de volgende morgen hadden uitgezwaaid, hebben we vrij snel besloten met onze voorste Duitse buren mee te gaan, die waren deze plek goed zat! Ze hadden ‘s nachts vreemde mensen op hun boot gehad die hengels mee wilden nemen. Hij heeft ze betrapt. Het leek ons niks daar alleen achter te blijven en zij wisten een mooie plek op een uur varen.
Dus zondagmiddag trossen los en gaan! Na een uur inderdaad een steigertje aan een zijtak van de Dortmunder- Ems waar nog net twee plekken vrij waren. Geweldige plek, rust en geen internet. Toilet en douche, mooi grasveld met daaromheen bomen waar je in de schaduw kunt zitten. Alleen een kerncentrale op de achtergrond. Toch een raar idee.
We hebben daar rond gefietst en 's avonds met onze Duitse buren gezellig in een kring verhalen verteld en natuurlijk schnaps gedronken. Ze hielden rekening met ons en spraken langzaam en duidelijk Duits. Toch word je na zo'n hele avond wel moe van het intensieve luisteren. Maar we redden ons goed. Wij verstaan hen en zij ons. We leren er een hoop Duitse woorden bij.

27 juli

Zondag voor het laatst geschreven. Tijd voor een nieuw verslag!
Maandagmorgen 26 juli op tijd vertrokken. Zes grote sluizen te gaan: minstens 6 meter omhoog per sluis dat betekent zo’n 30 meter stijgen. Het was 35 kilometer en met zes sluizen doe je daar een volle dag over. Allereerst moet je wachten tot je met een vrachtboot mee kunt want ze bedienen hier geen sluizen voor alleen plezierjachten. Bij de eerste sluis kwam er na een half uur een vrachtboot aan en dus konden we naar binnen.

3   4

Dit alles hoor je wel door de marifoon aangekondigd. Dan weet je een beetje waar je aan toe bent. De sluizen zijn groot. We konden met gemak met een vrachtboot en vijf jachten naar binnen. En dat is ook al die zes sluizen zo gebleven: je vaart in een groep.
We hebben overnacht bij Bevergern, bij de afslag naar het Mittelanderkanaal. Dit kanaal gaat naar Berlijn en wordt veel door plezierboten gebruikt. Alle vier andere plezierboten in de sluis sloegen daar af richting Berlijn. Wij gaan rechtdoor naar Münster. 
Allereerst maar eens brood gehaald. Dat was op en wij Nederlanders kunnen niet zonder brood! Dus ik op de fiets een heel eind rondgefietst voor ik een supermarkt vond. Nu echt het idee dat we in het buitenland zijn. Heuvels en geen idee waar ik was. Dus toch maar even roaming aangezet om me via maps de weg weer terug te wijzen. 
Het water is er helder groen. Emiel heeft heerlijk gezwommen.
Dinsdagmorgen ook weer op tijd uit de kooi! 40 Km. te gaan met een sluis in Münster. Echt kanaalvaren. Lang recht en breed. Wel mooi, soms saai: bos langs de kant en niks te zien van het landschap. Sluis Münster via de marifoon opgeroepen. We wisten al dat er een vrachtboot een eind achter ons zat en ja hoor, daar moesten we op wachten. Deze sluis ging ook weer 8 meter omhoog.
Daarna in de stadshaven aangelegd. Dit was ons uitdrukkelijk door een oudere Duitse schipper afgeraden. Het is bij een aantal cafés op een boulevard.

6

Dronken mensen daar die bierflessen gooien over het water en zo. Maar ja, we zijn eigenwijs. Zijn we in Münster willen we ook in de stad liggen! En we hebben wifi! Dat is wel fijn.
En als we ergens zijn wil ik ook wat zien. Maar het leek ons niet verstandig allebei op pad te gaan en Baike in de boot te laten. Dus ik alleen erop uit met fietsje. Overal waar ik ben, plaats ik eerst een speld op de kaart op de telefoon, zodat ik terug kan navigeren. Zonder zou ik echt niet zo rond durven dwalen in een vreemde stad. Afijn.

Nondeju, het was er druk! Op een gegeven moment kom ik bij een rotonde á la Keizer Karelplein. En de fietsers fietsen daar gewoon tussen! Ik heb dit even veilig op de stoep aan gezien en besloot me er niet aan te wagen. Rechtsomkeer en via een zebrapad lopend uit de drukte gekomen. Pff, niks voor mij! Een poosje rond gedwaald, grote kerk bekeken en straten die rustiger waren. Toen de navigatie maar eens aangezet. Lang leve de smartwatch! Wees me feilloos de weg terug.
‘s Avonds gegeten bij de pizzeria naast ons. Smaakte goed.
Er zitten hier veel mensen op de muurtjes langs de kade en ook bij de boot. En er zat ook een Pokémon-stop bij de boot, te zien aan alle jongeren die er met hun telefoon zaten. We hebben op het achterdek gezeten en de boel eens onopvallend bekeken. Er was veel te zien, maar dan wordt dit verhaal te lang. 
Aan de overkant zaten ook groepen jongeren bij elkaar op een soort industrieterrein. Tot ze plotseling opstonden en in een roef verdwenen waren. Ja hoor! Oom agent kwam een kijkje nemen!
Rond 10 uur zijn we naar binnen gegaan. En om 12 uur naar bed. Om half 4 hoorde ik nog mensen praten naast onze boot. Verder hebben we er prima gelegen en van niemand last gehad.

Woensdag 28 juli
Een lang stuk gevaren. Om de beurt een uur. Geen sluizen en 's middags aankomst in een haventje, vier km. van Olfen. Na de drukte weer rust!

29 juli

Het Dortmund-Ems kanaal zit erop: 170 km, 10 sluizen!
Een paar dingen vielen ons op:
*De kerncentrales! Altijd was er wel ergens op de achtergrond een te zien. Ik had er geen idee van dat er zoveel waren in Duitsland.
*Het water is er schoon; mooie, groene kleur. Gemakkelijk en rustig varen. Niet veel scheepvaart. Grote sluizen. Tegenstroom was ongeveer 2 km.
* De binnenvaartschippers zijn vriendelijk. Ze zwaaien allemaal als we elkaar tegen komen. Wij denken ook dat dit komt omdat je niet zoveel schepen tegenkomt en de schippers ook blij zijn na een uur varen iemand te zien.
Donderdag kwart over acht vertrokken en na een uur stuurboord uit het Wesel-Datteln-Kanal op. Dit kanaal brengt ons met zes sluizen weer 40 meter naar beneden. Hier hebben ze net als in Eefde hefdeursluizen. Een sluis ging 9 meter naar beneden. We zijn weer met een vrachtboot en twee andere Sportboten meegegaan. Soms moesten we een half uur wachten. Na vier sluizen was het diep in de middag en vonden we het welletjes. Aangelegd in Dorsten. En dan komt onze wat kleinere boot perfect van pas. Een Nederlander met grote boot paste niet op het enige vrije plekje aan de kant en wij wel! Achteruit in parkeren en hoppa! We liggen.
Na even op een terrasje te hebben gezeten besluit Emiel te gaan zwemmen. Dus duikt hij het water in met, bleek later, de sleutel van de boot in de zak!! Weg sleutel! 
Het is niet de startsleutel maar de sleutel die de stroom activeert. We hebben er twee van: een voor de motor en een voor alle andere stroom waaronder de koelkast. Starten kan dus maar dan hebben we geen koelkast meer. 
Emiel ging een oplossing zoeken en ik ben er met de fiets op uit gegaan. Even weg, want dit moest ik even verwerken. Onderweg belde Emiel. Hij had een oplossing! En het werkte. Een schroef passend gemaakt die zit er nu permanent in. Pfff gelukkig!

En alweer vrijdag.
7Nog twee grote sluizen te gaan en dan de Rijn op.
Het ging voorspoedig. Weer achter een vrachtvaarder aansluiten. Een dubbele zelfs, hij had ongeveer de hele sluis nodig. We pasten er met ons tweeën net achter.
Het ging té voorspoedig. Vlak voor de laatste sluis. Kadoenk! Ratel de ratel! Weer iets in de schroef en de versnelling achteruit hielp niet. Het was menens. Met enige moeite aan de kant gekomen waar gelukkig een zwaaikom was en we konden aanleggen. Motor uit en Emiel het water in. Hij kan met zijn voeten nét bij de schroef komen en trok er een soort zwarte tas uit. Opgelost! Snel weer starten en naar de sluis. Misschien zijn we nog op tijd. Maar nee. Hij ging net voor onze neus dicht. Dus hier hebben we een half uur moeten wachten tot er weer een ander groot schip aankwam.
Daarna de Rijn op: gedaan met het rustige varen! 
Het deed me meteen aan de snelweg denken maar dan een voor vrachtboten. Echt heel veel en zeer woelig water. Alles binnen vast gezet en het anker startklaar gemaakt, net zoals we dat op de IJssel doen. Met recht een snelweg: stroomafwaarts gaan de schepen 20 km. per uur. We houden goed rechts en houden het bij 14 á 15  km./ uur. Zo komen we drie uur later goed door elkaar geschut aan in Emmerich. Hier blijven we tot zondag om Emmerich eens rustig te bekijken. We hebben wifi en de haven is super!

Zaterdag 30 juli

Een dagje Emmerich en we vallen met de neus in de boter. Het is ‘Lichterglanz im Emmerich’.
Overdag de stad in geweest met de fietsjes en wat gewinkeld, de ‘Rhein’ promenade bekeken en ' s avonds feest met groot vuurwerk aan de promenade. Het vuurwerk was aan de overkant van de Rijn. Mooie effecten zo met het water en de vrachtboten die ertussendoor leken te varen. 
We zaten op een terrasje en kwamen aan de praat met een jong Nederlands stel dat daar woont. Zijn vader had een boot en ze waren ook dol op varen. Gesprekstof genoeg! Het werd heel gezellig en om half twee zijn we maar weer eens naar de boot gefietst.

Volgende dag, 31 juli zondag. De woelige Rijn weer op. Binnenvaart schippers varen altijd, ook op zondag. Het is er wel iets minder druk. Na 6 km hebben we weer 4g, Nederland dus. Diesel getankt en eindelijk de vuilwater tank geleegd in Bijland. In Duitsland was nergens een vuilwaterafvoertank in de havens.
Na de Rijn het Pannerdens kanaal op. Nog steeds flink stroom mee. Maar wel een stuk rustiger varen! Af en toe een vrachtboot, dus hier is het water geen kolkende massa. 
We kwamen langs Arnhem en het Pannerdens kanaal wordt dan de Neder-Rijn. Ook hier rust en een sluis, sluis Driel. Het is eigenlijk een grote stuw. Als die dicht is, moet je door de sluis. Volgens mij staat de stuw zelden open. Hier krijgen we er morgen nog twee van. 
Overnachten in Wageningen en weer een gezellige avond met onze vrienden gehad. Laten ze nu toevallig in Rhenen zijn in een hotel! Vier km. bij ons vandaan, op onze vouwfietsjes goed te doen.

2 aug

Maandag zijn we een heel eind naar het westen gevaren. De Neder-Rijn ging over in de Lek. Twee grote sluizen, vlotte bediening, Amsterdam-Rijnkanaal oversteken, stelde allemaal niks voor. Het was erg rustig. Dus weinig spannends meegemaakt. We zijn gestopt in Nieuwegein in de gemeentehaven. Tussen de huizen en appartementen hebben we overnacht.

3 aug.

De volgende dag: Utrecht door, een hele belevenis! Veel sluizen en bruggen met bediening. Het was er niet zo heel druk, anders is het best krap. In de binnenstad de grachten: rustig varen en genieten. Enige (golf) spelbreker was het miezerige weer. Maar die denken we gewoon weg!
Daarna de Vecht op, een kronkelende rivier in een mooie omgeving. We kwamen om drie uur terecht in Loenen aan de Vecht; het is mooi geweest voor vandaag. En weer één plekje vrij, wat een mazzel!

4 aug

Woensdag: regen.
De hele, sterk kronkelende Vecht afgevaren. Bovenaan bij Muiden ga je via een sluis het IJmeer op. Die sluis was overigens een lachertje. Maar liefst 7 cm. verval. We lagen er nauwelijks in en de deuren gingen alweer open. We moesten er wel even om lachen, denkend aan de sluizen in Duitsland met hun 9 meter.
Maar goed, het IJmeer. Het waaide behoorlijk maar het werd droog en we hadden de wind schuin achter. Beetje rollen dus maar al met al viel het mee. Onder de enorme Hollandbrug door kwamen we op de Randmeren. Na een goed uur waren we in Huizen. En werkelijk waar: toen we de gemeentehaven invoeren stond de havenmeester al op de kant om ons op te vangen. Laten we nou wéér het laatste plekje hebben! “Achter die grote boot aanleggen” ,zei hij, “10 meter ruimte”. Emiel parkeerde weer perfect in. Daar lagen we ingeklemd als klein duimpje tussen de grote boten van 17 meter.
In havens aan grote meren zoals in Huizen liggen altijd veel zeilboten. Bij een beetje wind klapperen de touwen tegen de masten. Het klinkt als windlichten maar dan maal duizend. Het is een heel geklingel en geklangel! Toch heeft dit wat en we slapen er rustig doorheen.

Donderdag 5 aug.

Half 9 waren we alweer aan het varen, doel: Harderwijk waar onze zoon woont. Een heel groot leeg Gooimeer voor ons. Emiel wilde binnendoor steken van de vaargeul af, goed te doen met onze weinige diepgang, maar dat laat je wel. Al gauw zie je heel veel waterplanten! Wisten we ook! We hadden gelezen dat hier zelfs maaiboten aan te pas komen. Waterplantmaaiboten, (mooi scrabblewoord).
De Nijkerkersluis zat mee, die ging net op groen toen we eraan kwamen. Om 1 uur waren we in de haven in Harderwijk.
Om 3 uur kwam onze zoon me ophalen en hebben we onze was bij hem in de wasmachine gestopt. Handig! Vanavond gaan we gezellig uit eten met ons drieën en morgen natuurlijk een dagje Walibi mét de nieuwe achtbaan want daar werkt onze zoon als elektromonteur.

6 aug

Vrijdag Walibi!
Vanmorgen kwam onze zoon ons halen met zijn auto en hebben we een leuk dagje Walibi gedaan.
‘s Avonds in de haven gegeten in het clubgebouw zodat hond Baike ook meekon. Ze had een dagje alleen gezeten wat ze helemaal niet erg vindt. Kan ze lekker slapen, haar favoriete bezigheid tegenwoordig. Het eten is er eenvoudig, goedkoop en lekker.

7 aug.

De volgende dag eerst even kalm aan gedaan. Vuilwatertank geleegd en toen op naar Lelystad.
Met een sluis de polder in. Weer eens een ‘fatsoenlijke’ sluis. Verval een metertje of vijf.
Het varen is er wisselend mooi en dan weer saai. Alles is recht in de polder, zo ook het vaarwater. Je kijkt kilometers vooruit en dan duurt het heel lang voor je bij een brug bent die je al drie kwartier in zicht hebt.
We hebben een haven opgezocht die Emiel via internet vond. Op een industrieterrein binnen de sluis naar het Markermeer. Aan het IJsselmeer vind je grote havens maar we hadden geen zin om in die grote havens met honderden zeilboten te gaan liggen.
Dus vonden we een klein haventje ( op Google maps staat Zeilhaven) tussen een paar zeilboten. Er was niemand en later vond ik een deur in een bedrijfspand dat een toilet en een douche bevatte. Er stond een nummer dat ik heb gebeld, of we het havengeld in een envelop wilden doen in de brievenbus. We vonden 12.50 best duur maar natuurlijk hebben we wel betaald. Morgen komt onze dochter! Per openbaar vervoer. Ik haal haar rond 12 uur op van een bushalte en dan gaan we richting Dronten. Ze blijft tot het eind van onze tocht bij ons.

9 aug

Zondag
Om 12 uur stond ik bij de bushalte met twee fietsen onze dochter op te wachten. En daar was ze, gezellig!
We zijn direct vertrokken en weer teruggevaren. We hadden een mooie aanlegsteiger gezien in de natuur. Perfect voor een avondje bbq. Het weer werkte nét mee. Even met visparasol boven de bbq gezeten omdat het af en toe wat regende. We laten ons niet naar binnen jagen door een beetje regen!
De volgende dag wilden we eigenlijk richting Dronten maar we hebben nog niks van Lelystad zelf gezien. Dus toch naar de binnenstad gevaren. Lage bruggen daar, maar voor een Doerak geen probleem. Bij een winkelcentrum is een brede aanlegsteiger en plek genoeg! Hier blijven we een nachtje.
De bushalte was om de hoek. De bus gepakt en op naar Bataviastad!
En we hebben de haven daar bekeken, prachtige grote zeilboten liggen daar. En blij dat we daar niet in de haven zijn gaan liggen aan het Markermeer: erg veel wind!
Verder hebben we ons vermaakt met winkelen in Lelystad zelf.

Dinsdag 10 aug. Dronten
De stroom was op door die kleine stukjes varen, de accu’s waren niet voldoende opgeladen en de koelkast was uitgevallen, dus op tijd richting Dronten, ook een plaats waar we nog nooit zijn geweest. Na twee uurtjes varen aangekomen in de enige haven daar. Prima haven, aardige havenmeester! Goeie sanitaire voorzieningen en wifi. Het beste signaal tot nu toe.
We zijn Dronten gaan verkennen, net als Lelystad een nieuwe stad. Ziet er toch anders uit allemaal. Heel anders dan bijv. Zutphen. Vanavond gaan we er eten. Restaurant hebben we al uitgezocht en Baike mag mee.

13 aug

En dat was het dan weer! We hebben een maand gevaren en voor we vertrokken lijkt dat mega lang.
Time flies when you are having fun: maar al te waar!
Je maakt zoveel mee in zo'n maand en je komt op zoveel plekken. Wat eergisteren was, lijkt al weer weken geleden en soms weet je ook echt niet welke dag het is.
Ik schrijf niet alleen op facebook verhalen maar ik heb ook een logboek. Daarin schrijf ik alle bijzonderheden qua vaarwater, kunstwerken of havens. Zo handig als je daar later nog eens komt! En ook handig om een beetje bij te houden wat er allemaal gebeurt.

De laatste dagen:
Na Dronten richting Kampen gevaren. Van de havenmeester en verschillende ander schippers hadden we gehoord dat de Kampersluis een regelrechte ramp is. Enorm veel troep en eendenkroos. En de sluis ligt er regelmatig uit, hij had het hele weekend dicht gezeten. Nou ja, we zien wel...
Het viel ons enorm mee! Wel veel eendenkroos maar we hebben al eens veel erger meegemaakt. Wel kwamen wij bijna in moeilijkheden door een huurboot, waar we achter zaten. Al een heel geklungel met aanleggen waardoor Emiel in de sluis vol gas achteruit moest en toen sloten ze niet goed aan waardoor we bijna tegen de brug erachter lagen.
In Kampen niet midden in de stad aangelegd, ook hiervan gaan in de havens verhalen rond, vierdubbel naast elkaar liggen. Ik zie ons al met Baike in onze armen over twee of drie andere boten lopen. Nee dus! We hebben in jachthaven de Riette overnacht.
Kampen is echt gezellig. Ook voor niet schippers. Hanzestad, leuk centrum met terrasje, winkels genoeg, leuke kade om langs te kuieren.
Omdat het de volgende dag (donderdag) erg slecht weer was besloten we naar Blokzijl te varen. Gezellige plaats met een grote haven er midden in. Gelukkig was er nog plek want het is er altijd erg druk. Hier hebben we ' s middags op een overdekt terras iets gedronken en 's avonds een afsluitend etentje gedaan: tapas eten.

10De volgende morgen terug naar onze zomerplek: Belt-Schutsloot en de Gondelvaart! En na afloop nog vuurwerk. Onze tweede vuurwerkshow deze zomer. 
Dit was echt onze afsluiting van een fijne, avontuurlijke en lange vaarvakantie. Vanaf morgen horen we weer bij de landrotten.

 

 


Hier nog wat cijfers:
Kilometer gevaren: 675 (routekaart zie foto's)
Uren gevaren: 83 waarvan de eerste 3 weken het meest. 
Gemiddelde snelheid: 8.25 km./uur
Aantal provincies in Nederland: 6
In Duitsland: 2 deelstaten Niedersachsen en Nordrhein-Westfalen 
Dieselverbruik: 175 liter
1 liter diesel per 3.8 km. 
Aantal sluizen: 48
Steden bezocht: 19
Aantal dagen niet gevaren: 3

Cookies maken het eenvoudiger voor ons om onze diensten te leveren. Met het gebruik van onze diensten geef je ons toestemming om cookies te gebruiken.
Meer informatie Ok